Wycięcie otworów na półki w przedniej płycie

Najpierw, na przedniej płycie należy zaznaczyć ołówkiem kontury otworów, zgodnie z rysunkiem technicznym. Wiertłem do drewna 10 mm i wiertarką wywiercić w każdym narożniku otwór – w taki sposób, żeby krawędź otworu dotykała linii zaznaczonej ołówkiem, ale nie przecięła jej.

Następnie włożyć brzeszczot wyłączonej wyrzynarki w jeden z wywierconych otworów. Teraz można wyciąć otwór przesuwając się wzdłuż linii od jednego otworu do kolejnego. Narożniki można pozostawić zaokrąglone lub kanciaste, w zależności od tego, która wersja przypadnie Państwu do gustu.

Jeśli pod ręką jest frezarka górnowrzecionowa z prowadnicą równoległą, można ją także wykorzystać do wycięcia otworów, zamiast wyrzynarki.

Wywiercenie serii otworów pod wsporniki półek

Ułożyć przednią płytę na tylnej w taki sposób, aby znajdowały się względem siebie tak, jak w stanie gotowym. Przy pomocy ołówka przenieść kontur wycięć w przedniej płycie na tylną. Zdjąć przednią płytę.

Teraz, zarówno na tylnej części płyty przedniej, jak i na przedniej części płyty tylnej, zaznaczyć ołówkiem po jednej linii w odległości 8 mm poniżej wyciętych otworów. Na każdej z czterech linii należy zaznaczyć w równych odstępach 5 otworów o głębokości 10 mm, w które później zostaną włożone wsporniki półek ze szkła akrylowego. Średnica otworów jest uzależniona od używanych wsporników. Uwaga: nie przewiercać otworów na wylot! Najlepiej użyć ogranicznika głębokości wiercenia.

Wiercenie otworów pod kołki w płycie przedniej i częściach bocznych

Aby nie oszpecić płyty przedniej wywierconymi otworami, zdecydowaliśmy się połączyć elementy kołkami i skleić je klejem do drewna. (Jeżeli jednak będą Państwo malować front kolorem, można także skręcić elementy. Otwory zostaną wtedy zamaskowane szpachlówką do drewna i nie będą widoczne pod powłoką farby. Połączenie śrubowe ma ponadto taką zaletę, że można sobie darować skomplikowane mocowanie sklejonych elementów do wyschnięcia.)

Ułożyć boki na odwrocie płyty przedniej w takiej pozycji, w jakiej mają być zamontowane. Zaznaczyć ołówkiem kontury i pozycję.

Do połączeń narożnych lub w kształcie litery T polecamy szablon wiertarski i znaczniki do kołków. Samo mierzenie i zaznaczanie ołówkiem nie wystarcza do tak dokładnego rozmieszczenia otworów pod kołki, aby znajdowały się w jednej linii!

Przy użyciu wiertarki i wiertła do drewna 8 mm wywiercić w krawędziach czołowych boków po trzy otwory pod kołki. Ich pozycję należy przenieść przy pomocy znaczników na odwrotną część płyty przedniej.

Szablon wiertarski to element pomocny przy wierceniu, mocowany zaciskiem śrubowym do elementu. Umożliwia on przeprowadzenie wiertła przez metalowy mankiet pionowo w drewno.

Znacznik do kołków to metalowy trzpień z ostrzem. Należy go włożyć w otwory strony czołowej, których pozycję chcą Państwo przenieść na drugi element. W tym celu należy przycisnąć nawiercony uprzednio element ze znacznikami do powierzchni przeciwległego elementu.

Klejenie płyty przedniej i boków

Nałożyć klej do otworów oraz na klejone powierzchnie boczne i włożyć kołki. Po nałożeniu odrobiny kleju także w otwory przedniej płyty, należy połączyć oba elementy. Połączenie mocujemy zaciskami.

Montaż świetlówek

Ułożyć przednią część kinkietu widoczną stroną do dołu. Poniżej wycięć i rzędu otworów zamontować dwie dolne świetlówki, używając wkrętarki akumulatorowej i śrub z łbem wpuszczanym 2,4 x 16 mm. Trzecią świetlówkę zamontować w podobny sposób, powyżej górnego wycięcia.

Zwrócić uwagę, aby wszystkie kable wychodziły na tę samą stronę. Można je potem wyprowadzić na dół otworem pomiędzy półką ze szkła akrylowego a płytą przednią, i podłączyć do przedłużacza z trzema gniazdami wtykowymi. Przedłużacz z kolei można zamontować na odwrocie płyty czołowej. Tak więc do podłączenia kinkietu potrzebny będzie tylko jeden kabel zasilający.

Połączenie ze sobą przedniej i tylnej płyty

Najpierw należy połączyć tylną płytę z jej bocznymi (nieco węższymi) częściami tak, aby znajdowały się one na równi z zewnętrznymi krawędziami. W tym przypadku wystarczy montaż przy pomocy śrub z łbem wpuszczanym 4 x 50 mm, ponieważ ze względu na większy wymiar płyty czołowej nie będą one i tak widoczne od zewnątrz. Nawiercić w tylnej płycie otwory pod śruby. Pogłębić je w taki sposób, aby łeb śruby znajdował się na równi z powierzchnią elementu.

Zamocować tylną część kinkietu kołkami rozporowymi do ściany. W tym celu należy nawiercić tylną ścianę, używając wiertarki i wiertła do drewna 8 mm. Proszę nie zapomnieć o pogłębieniu otworów. Zwrócić uwagę na to, by oba otwory do zawieszenia kinkietu znajdowały się na tej samej wysokości.

Przenieść pozycję otworów na ścianę. Przy pomocy szukacza przewodów upewnić się, że w wybranym miejscu nie biegną żadne przewody elektryczne.

Wywiercić wiertarką lub młotem udarowo-obrotowym i wiertłem do kamienia 6 mm otwory w ścianie, usunąć z nich pył i włożyć kołki rozporowe. Wkręcić odpowiednie śruby, używając wkrętarki akumulatorowej.

Teraz można przystąpić do złożenia konstrukcji przedniej i tylnej; najlepiej pracować we dwójkę. Umieścić konstrukcję przednią na odpowiedniej wysokości i przykręcić ją, używając wkrętarki akumulatorowej i śrub z łbem wpuszczanym 4 x 35 mm, w miejscach nawierconych wcześniej otworów. Przestrzegać przy tym wskazówki dotyczącej skręcania dwóch elementów drewnianych.

Przygotowanie powierzchni

Aby w jak najlepszym stopniu przygotować powierzchnię do późniejszego użytkowania, obróbką powierzchniową należy zająć się jeszcze przed zmontowaniem mebla.

Najpierw – o ile to konieczne – należy zaszpachlować szpachlówką do drewna lub szpachlówką samochodową miejsca wkręceń w widocznych powierzchniach płyty MDF. Po wyschnięciu szpachlówki (przestrzegać informacji podanych przez producenta!) oszlifować miejsca papierem ściernym 120.

Oszlifować wszystkie krawędzie płyty MDF pod kątem 45°, używając papieru ściernego 120. Powierzchnie płyty MDF oszlifować szlifierką i papierem o ziarnistości 120 – 180.

Wykończenie powierzchni

Proszę najpierw przeczytać uważnie Wskazówki dotyczące przygotowań oraz bezpieczeństwa pracy. Pracę najlepiej wykonać w dobrze przewietrzonym pomieszczeniu, unikając przy tym palenia, jedzenia i picia.

Wypełniacz podkładowy nakładać wałkiem lub przy pomocy pistoletu natryskowego. Pozostawić do całkowitego wyschnięcia.

Jeżeli w kolejnym kroku będzie nakładany inny materiał, należy zmienić pojemnik.

Zagruntowane powierzchnie i krawędzie należy oszlifować do gładka, stopniowo zwiększając ziarnistość papieru od 180, poprzez 220, do 240.

Malowanie powierzchni widocznych

Lakiery i farby dostępne są w wielu wariantach i cenach. Decydujące znaczenie dla wyboru mają: rodzaj aplikacji, posiadany sprzęt oraz pożądany standard jakości i trwałości wykończenia. Porady można zasięgnąć w sklepie specjalistycznym. Jeżeli nie mają Państwo zbyt wielkiego doświadczenia w malowaniu lub lakierowaniu, polecamy poćwiczyć przedtem na niepotrzebnym kawałku materiału.

Najszybszy i najlepszy efekt można osiągnąć, stosując farby akrylowe. Są one rozcieńczane wodą i można je kupić w każdym markecie budowlanym, w bogatej kolorystyce. W łatwy sposób nanosi się przy pomocy pistoletu natryskowego.

Wlać farbę do pojemnika i ew. rozcieńczyć ją niewielką ilością wody. Używając niepotrzebnego kawałka płyty wyregulować pozycję dyszy oraz strumienia przepływu przy pomocy pokrętła. W zależności od kierunku nakładania farby strumień można ustawić poziomo lub pionowo, a w przypadku krawędzi stożkowo. Najlepiej zacząć od pomalowania krawędzi wewnętrznych, potem zewnętrznych, a następnie powierzchni; powierzchnie pokrywać równomiernymi, równoległymi pasami.